historie >> pagina 2
De historie van Espel...
<< pagina 1  |  pagina 2  pagina 3 >>
 Het pand waarnaast nu Lucidarts gevestigd is werd betrokken door Bakker Bouma, zijn vrouw en dochters. De bakker bakte zelf het brood in de bakkerij, die achter de winkel was. De familie Seesing begon als manufacturier. Zij verkochten knopen, garen, gordijnen, vloerbedekking en kleding. Zij vestigden zich ook later aan de Keggehof, waar nu de familie Maas hun rijwielhandel drijft.
 Bouma, a baker. his wife and children moved into the building beside the one where Lucidarts is presently located . The baker himself baked bread in  the bakery which was in the back of the store. The Seesing family started a dry goods store. They sold buttons, thread, drapery, carpets and clothing. Their store was later located on the Keggehof where the Maas family now has a bicycle shop.
 Verkoop in de noodwinkel door de familie Seesing
 Business in the temporary store of the Seesing family
 Maar er werd gebouwd en gebouwd. De winkels zijn bijna klaar.
 They began to build furiously. The stores are nearly finished.
 De winkels zijn bijna klaar
 The stores are almost finished.
 Mulder was onze eerste fietsenmaker. Hij woonde op de hoek Bredehof-Keggehof. Mulder was naast fietsenmaker ook eigenaar van het taxibedrijf en had een benzinepomp. Op de hoek Westerrand-Bredehof vestigde de familie de Jong zich met een schildersbedrijf. Mevrouw de Jong verkocht verf en behang aan huis en schilder de Jong ging de boer op om glas te zetten, te schilderen en behangen. De familie Tubben vestigde zich aan de Vaartweg, werd dorpssmid met hoefbekappen en een winkel in huishoudelijke artikelen. De familie Jansen runde café de Ducdalf en de slagerij, die enige tijd later gebouwd werden. Enkele jaren na 1956 was er al veel te koop in ons dorp. Iedereen kon de dagelijkse boodschappen in het dorp doen. De bewoners waren grotendeels aangewezen op vervoer per fiets.
 Mulder was our first bicycle serviceman. He lived at the corner of Bredehof  and Keggehof. Besides doing bicycle maintenance, Mulder was the owner of a taxi company and had a gas pump. At the corner of Westerrand and Bredehof, the de Jong family established a paint store. Mrs. De Jong sold paint and wallpaper from their house and de Jong went to the farmers to put in windows, to paint and to wallpaper. The  Tubben family settled on the Vaartweg, became the village blacksmith with hoof maintenace and had a store with household goods.  The Jansen family ran the Ducdalf café and the butchershop that was later renovated. A few years after 1956 there were a lot of commercial products available in the village. Everyone could do their daily shopping in the village. The residents were largely dependent on bicycles for transportation.
Click to enlarge...
 De middenstand van Espel
>> klik de foto voor een groter exemplaar
 The local merchants of Espel.
>> click the image to enlarge
 Er werden drie scholen gebouwd een Openbare school, een Rooms Katholieke school en een Christelijke school. Een kleuterschool begon in 1958 met één lokaal in het gebouw van de openbare school aan het einde van de Westerrand, waar toen nog geen huizen stonden. Later kwam er een Katholieke kleuterschool in de koffiezaal van de Katholieke kerk, waar nu Annemieki Bok haar atelier heeft. De Katholieke kerk is in 1960 gebouwd. De eerste steen werd gelegd door deken Scholten.
 Three schools were built: a Public school, a Roman Catholic school and a Christian School (protestant). A kindergarten was started in 1958 with one classroom in the Public school at the end of the Westerand (Street), where as yet there were no houses. Later a Catholic kindergaten was located in coffee hall of the Catholic church., where Annemieki Bok now has her artist’s atelier. The Roman Catholic church was built in 1960. The first stone was laid by the deacon Scholten.
 voormalige katholieke kerk
 The former Roman Catholic Church.
 Una Sancta liet nog even op zich wachten, want de dominees die hier beroepen waren, de Nederlands Hervormde Ds. van der Linden en gereformeerde Ds. Oosterhoff wilden graag één gebouw voor de Nederlands Hervormde Gemeente en de Gereformeerde gemeente. Dit lukte als tweede van Nederland, Hoogvliet was als enige voorgegaan. Toen eindelijk in 1962 de bouw zo ver was mochten Mardi de Graaf en Heleen van Dorsser de eerste steen leggen. Mardi werd uitgekozen door de Gereformeerde gemeente en Heleen was Nederlands Hervormd. Zij waren beide lagere school leerlingen.
 It took some time before the Protestant Church, Una Scanta was built, because the ministers, the Dutch Hervormed Rev. Van der Linden and the Reformed Rev. Oosterhoff especially wanted one building for the Hervormed congregation and Reformed congregations. This was only the second  place in the Netherlands where this was accomplished;  Hoogvliet was the first . When the building was far enough in 1962, Mardi de Graaf and Heleen van Dorsser were  allowed to lay the first stones. Mardi was chosen by the Reformed congregation and Heleen by the Dutch Hervormed. They were both elementary school pupils.
 Una Sancta
 Una Sancta (the present protestant church)
 De loswal aan de waterwegverbinding de Espelervaart had vroeger een belangrijke functie. Het transport van de suikerbieten en ook ander transport verliep via het schip. Er was een weegbrug bij de loswal waar de bietenwagens gewogen werden. Daar stond vaak een lange rij wachtenden. In die tijd maakte de boeren en hun medewerkers nog tijd voor een praatje, er werden op de loswal dan ook veel nieuwtjes uitgewisseld. Het is ook wel eens gebeurd dat, afgeleid door een gesprek, een trekker en wagen met bieten het water in tuimelde. Kinderen uit die tijd maakten er een sport van om de bieten die onderweg van de wagens gevallen waren te verzamelen. Veel kinderen fietsten dan ook in de bietentijd met een houten veilingkist, op de bagagedrager van hun fiets gebonden, om zo veel mogelijk bieten mee naar huis te kunnen nemen.
 The dock on the waterway link, the Espelervaart, had a very important function in earlier  times. Sugarbeets and other products were transported by ship. There was a weighbridge at the dock where the beet wagons were weighed. There was often a long queue of people waiting their turn. The farmers and their employees were then able to take time to talk and exchange the latest news. It sometimes happened that they were so intent on their conversation that they forgot to pay attention to their tractors which tumbled into the water; wagon, beets and all. The childern made a sport of gathering the beets that fell from the wagons. During the beet harvest many childern attached a wooden auction crate to their bikes in order to gather and take home as many beets as possible.
 De loswal
 The dock
 
<< pagina 1  |  pagina 2  pagina 3 >>
 
   e a l z e   n a m m e n   -   g r a p h i c   d e s i g n   To the top of this page...
home | nieuws | agenda's | espel | historie | rondleiding
fotoreportages | onderwijs | recreatie | verenigingen | kerken
bedrijven | dorpskrant | dorpsbelangen | mfc | gastenboek | contact